บทที่ 102 ฝากเนื้อไว้กับเสือ

“หลับแล้วเหรอครับหนูเอ๋ย” คีรีภัทรกระซิบข้างหูคนตัวเล็กที่สบายตัวแล้วหลับไปอย่างไม่สนใจเขาเลยแต่มันทำให้เขามีความสุขและที่เธอยอมเขาก็เพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปมากกว่าอย่างน้อยลิปการ์ก็ไม่รังเกียจเขา

“ฮื้มม..” หญิงสาวได้แต่ครางเบาๆ

คีรีภัทรยิ้มขำก่อนจะตัดใจข่มความต้องการที่มากล้นลงอย่างลำบากแล้วอา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ